Никога вече няма да кажа, че не обичам да ходя на море. Или поне няма да казвам, че мразя...
Тази година изглежда ще се размина с това преживяване и осъзнах, че всъщност обичам морето. Обичам да се плацикам във водата, да лежа на горещия пясък, да се разхождам по тихите алейки из града, да си купувам множество герданчета и гривни от миди, които най-вероятно никога няма да сложа. Но ето- тази година няма кой да ме заведе. И какво да правя аз?
Една приятелка ме покани да отида с нейното семейство, но все още се чудя няма ли да е прекалено неудобно така да им се натреса. Ще ми се просто да си стегна куфарите и да се метна на следващия влак. Но а) нямам нужните средства, за да преживея и един ден на нашето крайбрежие; и б) родителите ми ще се поболеят от страх (: Така че ми остава само да кисна в София и да се надявам с цялото си сърце да ме пуснат да отида с тази приятелка и да си прекараме страхотно...
Art by theredgirl

0 fallen stars:
Публикуване на коментар